Selami Dünser Şiirleri - Şair Selami Dünser

E L L E R
Yaradan verdi bedenlere dua eden eller.
Açılır o eller diler rızık ve nasipler
Boş dönmedi huzura varan istekler
Dönerken huzura erdi kalpler

EMPATİ

Hiç empati kurup çektin mi?
Dokuz aylık ananın sancısını
Ya da doğup ta derdini anlatamayan
Sevinci beli açısı belirsiz bebeği

ESARET İÇİNDEYİM
Tutsaktır bedenim hürler arenasında.
Görünmez duvarlar sarmış dört bir yanımı.
Üstüme devriliyor herkesler hür görürken.
Enkaz yeri olmuş benliğim kim bilecek.

FIRTINA
Mevsimlerden bir kış akşamıydı
Fırtına kopmuş yer gök inlemekte
Sokaklarda çöpler uçmakta
Toz duman azıtmış şehri sarmıştı
İnsanı kör etmek istercesine

G A R İ P
Ben bir garip kulum
Doğruluktur benim yolum
Güzellik üzerinedir huyum
Neyleyim işte ben buyum

GEÇMEM YARADAN'DAN
Yol arayışlarındayım Yaradan’a ulaşmak için.
Yoldaşım olsun insanlar olmaz mı niçin.
Her istikamet çıkmaza giriyor bilmem niçin.
İnceledim inançsızlıktan dediler işte onun için.

G E L

Hasret kaldığım günler gelmez oldu
Dertlerim sıkıntılarım bitmez oldu
Felaket dolu günler hayalimden gitmez oldu
Halk kendi derdine düşmüş beni sormaz oldu

GELMEDEN ÖLÜM
Dinimden üstün görme, kendi dinini.
Kim hak yolda, kim sapmada bilinir mi?
İkimizde dalmışsak, vahim hüsrana.
Gelmeden ölüm, akılımız başa gelir mi?

GİDİYORUM
Söylemediklerimle göçüp gidiyorum içinizde ukte kalsın.
Acaba ne söyleyecekti diye her keste merak kalsın.
Çok şey söyledim yazılıp dillenmedi hangisi akılda kalsın.
Kulak verene sermeye oldu, vermeyene pişmanlıklar kalsın.

H A Y A L
Bir memleket hayalimiz vardı, her hali ile özenilen.
İnsanıyla, doğasıyla yarış halinde, ayrı güzelleşen.
Beklenmedik bir hayal kırıklığı ile ansızın devrilen.
Devrildik işte, kim bilir, kim üzülür, var mı acep bilen.