Şekerim
Gözlerimi kapatıp otuz beş yıl geriye gidince şöyle orada kara gözlerinin içi gülen neşeli hayat dolu cıvıl cıvıl konuşan çoğu sohbetin sonunda kahkahasını koy veren şekerimi görüyorum.
Evlendi kurdu yuvasını gurbet hasretlik uzaklık girdi araya yılda bir iki anca görebiliyorduk memlekete geldikçe hayata karışıp gitti eşiyle şekerim.
Üç yıl mı beş yıl mı mutlu yaşadı sonra hayat onu en büyük acıyla acılarla sınadı onu evlât acısı bir iki derken gözleri gülmez kahkahası duyulmaz oldu son anda çaremi geldi de çıkardı kuyulardan şekerimi.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta