Şehrin heyyulası Şiiri - Fahrettin İnce

Şehrin heyyulası

Sanırsınız ki hayatı soluyan her can
Derdinden ötürü suçlar bedenini
Ben kendi vücudiyetini arayan biri olarak
Hasmına düşman olduğum gecenin
Gündüzden kaçtığı kadar sıvazladım tabanlarımı
Bu yüzden…

İrkilerek düştüğüm kuyunun derininde
Yusuf olmak için nice Zülayha’ları feda etmek istedim
Halbuki zindanları medrese tadında gündüz edene
İmanım olduğunu bilirim sorgusuz
Çünkü şehrin heyulasından sığındım
Düşmeden irkilerek soluduğum hayatı
Bileyerek kopardı kuyuya indiren iplerimi
Onun içindir ki, kavi yüzlerde saklı ayetleri
Sendelemeden teklemeden gördüm.

Ve…
Ne Yusuf indi yüzlerinden
Ne de Zülayha’lar ifşa oldu saraylarından.

Ve..
Şehrin heyyulasında gördüklerim
Tabiri zor rüya oldu şehrin zindanlarında
Çünkü yoktum zaten.