Uzun ve ağır devrilişi
Diri bir kavağın, Git gide solar gökyüzü
Gölgelerin içinde ağarır
Duru şafaklarda.
Oysa git gide kirlenir gecesi ve gündüzü
Suyun ve ekmeğin
Artık acı geliyor dünya.
Sözlerinde umuda seğirtir yokluğun
Gerilimsiz başlasa gün
Uyur-uyanık
Güneşli şehirler gibi
Arta kalan, bir kalıntıyım kırık ve soluk.
Sanki bozgun yemiş bir suretiyim kendimin
Eskiden ileriye bakan ışıklı caddelerde.
Ben yazdım sürüldüm,
Yurdumdan edildim önce.
Kendi canımı yaralar gibiyim,
Bedenime kurulur çarmıh yazdıklarım.
Daraldım ateşe atıldı tutanaklar
Kiminin fermanıdır, bana hasret kimliğim
Kayıptır!
Güneşi kurudu artık bahçelerimin ey dünya!
Haritalarında yerim olsa ne fark eder.
Kayıt Tarihi : 26.9.2010 13:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!