Şehirde Karanlık Şiiri - Remzi Salih

(Suriye halkına…)
Kıvrım saçlarına kızıl taşlar tırmanıyor
Uzak bir şehirde siyah gözler ağlıyor
Şehir yıkık, şehir ıssız ve kuraklık
Aslında şehir ölümcül bir karanlık
Bir kadın uyuyor gündüzleri
Kucağında yeni yetme bir çocuk
Ellerim ellerine dokunmak istiyor
Ellerim ellerinden mahrum
Elleri aniden gelen bir ölüm
Yıkıyorum alnımı deniz koksun diye bir sabah
Yüzümde gezinirken bir damla
Suriye’den bir kadın geliyor
Eteklerinde insanlığa bir günah
Mor dudaklarında titreyen bir yalnızlık
Aslında tüm şehir ölümcül bir karanlık
Bir ülke yanıyor her yer ateş ve duman
Bir ülke yanıyor her yer kan revan
İnsan diyorum, insan neden bu kadar yokuş
Aldığın her nefes sadece bir var oluş
Biliyorsun bazen kızıl açar çiçekler
Bir sınıra dayanıyor parçalanmış cesetler
Düşünüyorum, düşünüyorum bendeki bu ıssızlık
Aslında her yer ölümcül bir karanlık