Şehir Şiiri - Salih Karagöz

Bir şehir düşün, kar yağmış saçlarına
Vurulmuş göğü süsleyen güvercinleri
Kaldırımlarına yalnızlık çökmüş
Dilenir akşam sabah

Kurşuni bir bulut çöker üstüne
Alır umutlarımı, iç cebimden
Gölgen dik bir yokuşa düşer
Sürüklenir arkanda ayaz geceler

Seni sevdiğimi biliyor Kadıköy
Rıhtımda el sallar, yaşlı gözlerim
Günaydın demeden, hava bozuyor
Mazgallarda birikir, benden kalanlar

Ağır ağır çıkacaksın, dik yokuşlardan
Gözlerinde açacak, solgun çiçekler
Bu şehre yeniden bahar gelecek
Yorgunluğumu alacak, ıslak ellerin