Şehidi Mûcteba(hz.hasan)

​Sıbt-ı Ekber’sin ey şah, nûr-u ayn-ı Mustafa,
Seninle buldu alem, bir yüce ahd-i vefa.
Ümmet-i Muhammed’e kıyamadın ey Sultan,
Sulh yolunda feda oldu, o mübarek tatlı can.

​Zehr-i kâtil sundular, o nurlu kadehine,
Ateşler düştü birden, o mübarek tenine.
Ciğerin parça parça, döküldü mü derûna?
Kurban olayım senin, o sarsılmaz sabrına.

​Müctebâ’sın, seçildin o çileli yollara,
Bıraktın bu dünyayı, o vefasız kullara.
İçten içe yanarken, "Rabbim" dedin sustun sen,
Zalimlerin elinden, sessizce küsüp gittin sen.

​Nâle-i hüzün sardı, Medine’nin her yanın,
Sarsıldı arş-ı a’lâ, dökülürken o kanın.
Cennet-ül Bakî şimdi, sana nurlu bir durak,
Biz kaldık bu dünyada, senden ve nurdan ırak.

​Ey şerifler sultanı, ey mazlum-u müstakîm,
Senin halin şahiddir, bilir o Rabb-i Rahim.
Efendimiz’in gülü, ey Hasan-ı Müctebâ,
Sana selamlar olsun, ey ruh-u pür-safâ.

Gökhan Öztürk