Seher Güngör Şiirleri - Şair Seher Güngör

dilinden dökülen, yalanların mı doğru,
gözlerinde okuduğum doğrular mı yalan..
hangisi bilme ki doğru olan..
yoksa benmiyim yalan olan..

özlemler mi çok güzel,

Gül Be Canözüm.
Gül Yüzünde Güller Açsın Gülerken
Sen Gül,
Güller Gülsün Bahçesinde.
Gülsün Yıldızlar,
Gökyüzünün Maviliğin de..

Kardeş Olmuş Karanlığa
Fırtınalı Bir Okyanus,
Tam Ortasında Kalmış
Bir Balıkçı Teknesi.
Bir de Kaderine Boyun Eğmiş
Kör Balıkçı…

Bu Gecede Sensizliği Anılara Sarıp İçtim.Kaybettikten Sonra
Anlarmış İnsan Asıl Gerçeği.Hemde Kazandığının Bile Farkına Varamadan.Avuçlarımın Arasından Uçup Gitti İşte Uzun Zamandır Beklediğim, Hasretini Çektiğim Umudum.Offf.. Yaa Acı Hemde Ne acı Bişey Bu..Biliyormusun Umutla Beklemek,Varlığını Bildiğin Umudunu Kaybetmekten Daha da Tatlıymış.O Bile İnan Daha Tatlıymış...Acılar Geçer Zaman En Büyük İlaç Derlerdi Hep.Zamanı İçinde Durdurduktan Sonra,Geçen Zaman Nasıl Derman Olacak ki...Hiç İşte..Laf Olsun..Zaman Öyle Hızlı Akıp Gidiyor kiTutamıyorum Ellerimle Büyüttüğüm Güllerimi,Yetişemiyorum Giden Zamana...Su Misali Akıp Gidoyor İşte.Gitme Diyorum,Kal Ne Olur Biraz Daha Diyorum Duymuyor Feryadımı.Görmüyo İçimde Kopan Fırtınayı...Neden Yarabbim Bu Ceza,Ne Yaptım ki Bu Derdi Reva Gördün Bana...Halbu ki Sende Biliyordun,Beni Yaşama Bağlayan Sadece Umudumdu...Bittimi Yani,Tükendi mi...Bana Düşen Umudun Arkasından Gözü Yaşlı Bir Çift Göz Oldu..
Hep Düşünmüşümdür; Ölümmü Daha Acı,Kaybetmek mi Diye.Birisinde Dönüşü Olmayan Yolda Olduğunu Bilirsin,Umut Etmezsin,Bekleyemezsin Sadece Güzel Günleri Düşünür Özlem Duyarsın Yaşadıklarına.Ya Diğeri Yanındayken Hasreti Yaşatır Sana,Dindiremezsin Gözyaşlarını,Gösteremezsin Hep İçine Akıtırsın.Durduramazsın Kalp Atışlarını,Feryat Etmek İstersin O'na Bile İzin Vermemiştir Giden Umudun..Yıldız Misali Kaydığını Görürsünde Gökyüzünden,Durduramazsın..
Kahrolası Geceler Hiçbir Anlamınız Yok Artık.Çıkmıyorum Artık Çıplak Ayaklarımla O Küçük Balkonuma,Savuramıyorum Saçlarımı,Pembeleşmiyo Yanaklarım,O Güzelliği Hissedemiyorum.Hiç Kimsenin Beğenmesini İstemiyorum Beni..
Seyratmiyorum Artık Türk Filmlerini,Daha Az Okur Oldum Duygu Yüklü Romanları...Korktuğum Oldu Bak Parlamıyo Artık İçinde Kaybolduğum Yıldızların.Güneş Doğmuş-Batmış Umrumda mı...Tek Farkında Olduğum Giden Ömrüm..
Ehhh.. Bee Felek Ben Sana Ne Deyim.Ne Kahpe Çarkın Varmış,Ne Tükenmek Bilmeyen Derdin Varmış Senin....Hayat İşte İnişiyle,Yokuşuyla...Genede Kızamıyorum Sana,Boşuna Değilmiş Umudum,Bekleyişim...Ama Ne Fayda..Bak Sana Dinle Fatih Babam Beni Daha Güzel Anlatmış;

Uykusuz Geçen 48 Saati Doldurmak Üzereyim.Devlet Hastanesi'nin Çocuk Bölümündeyiz.Uykusuna Varamadığım Yatak Camın Hemen Yanıbaşında Öylece Bana Bakıyor.Dışarda da Felaket Bir Yağmur Var.Sel Seli Götürüyo.Elimde Dünden Kalma Burçak Çerezcioğlu' nun Kendi Hayatını Anlattığı Mavi Saçlı Kız Adlı Romanı Var.Bitirmeme de Az Kaldı ya.Ölümle Yaşam Arasındaki O İnce Çizgide Sıkışmış Bir Hayat.O Kadar Güzel Anlatmış ki O Kısacık Zamanı Elimden Bir Türlü Düşmedi.Sabah Ezanı Okunmak Üzere.İşte Romanla Beraber Bir Hayat da Bitti.Tam Bu Esnada Bir Ananın Feryadıyla Uyandı Herkes.Yavrusunu Kaybetmek Üzereydi.Doktorlar,Hemşireler Hepsi Bir Yandan Koşuşturmaktaydı.Ortalık Mahşer Yerine Döndü O An.Oh... Çok Şükür Kurtardılar Yavrucağı.İşte O An Hiç Düşünmediğim Birşey Geldi Aklıma ÖLÜM...
Ölüm Bana Göre Yok Olduğunu Düşündüğün O Daracık Kapıdan Var Olarak Çıkmak Gibi Ve En Kavurucu Sıcaklarda Bile Tüğleri Ürpertecek Kadar da Soğuk Bişey...
En Derin İç Çekişlerimde,O Kuytu Gecelerde Düşünmüşümdür Hep Babamın,Anamın Ve Sevdiklerimin Ölümünü.İşte O Zaman Bir Tarafımın Eksildiğini Hissederdim...Bu Defa Farklı Birşey Geldi Aklıma Kendi Ölümüm...Yokluğumda Uzaktan Yakınlarımın Neler Yaptıklarını İzledim.Ölümümün Hiçbirşey Değiştirmediğini Gördüm Ve Yakınlarıma Hiçbirşey Hissettirmediğini...
Meğer Ne Kadar Sıradan Biriymişim,Ne Kadar da Sıradan Yaşamışım Hayatımı.Ölümümdeki Herşey Sağlığımdaki Gibiydi.Hiçbirşey Değişmemişti Oysa..Hayat Yaşayanlara Devam Ediyordu.Devam Etmeyen Tek Şey Vardı O Da Benim Hayatımdı...Televizyonlarda Diziler,Sinemalar Aynı Hızla Gösterime Giriyor,Fatih Babam Daha Bir İçli Okuyordu Şiirlerini...Yaşayanlar Her Gördüğü Ölümle Daha Sıkı Bağlanıyordu Yaşama...
Sonra Bir An Durup Kendi Cenazemi Düşündüm.Annemin Senelerce Üzerimde Ne Kadar da Güzel Duracağını Düşünüp İç Çektiği,Bazen de Gözyaşlarını Yağmur Tanesi Gibi Akıttığı,Bembeyaz Gelinlik Var Tabutumun Üstünde.Kaç Kişi Gelir ki Cenazeme Diye Sorgularken Beynimi,'Yaşarken Yanında Olmayanlar,Ölümünde Neden Burda Olsunlar 'Diye Bir Ses Geldi Uzaklardan....
Sesler Gelmeye Başladı Saf Saf,Hep Bir Ağızdan'Rahmetli Bek İyiydi.Başkalarının Mutluluğuydu O nu Mutlu Eden.Tek Bir Sözü Vardı Hayattayken,Hep Söylediği; 'Karşımdaki İnsanı Birdaha Göremezsem,Ya Son Saniyelerimizse Yaşadığımız'İşte Ondan Kalp Kıramazdı...Sonra Yine Bir Ses 'Öldüde Kurtuldu Taşıyamadığı Hayattan'Diye...

Uğrunda Yanmadan Yıkılmadan
Türküleri Vardır Yazılan
Hani Dilden Dile Söylenen
Varlığıyla Aklını Yitirdiğin
Yokluğunda Hasreti,Özlemi Tattıran
Benliğini Mateme Boğup

Uçsuz Bucaksız Gece Gibiydi Gözleri
O karanlık Gecede
Dalmamakta İmkansızdı Yıldızlara Bürünmüş Derya' ya
Zorlamakta Fayda Vermeyecek Ya!
Tutamadım Ellerimle Büyüttüğüm Gülleri
Çocukluğun Verdiği Bir Utangaçlıkla

Yaşadığım yıllar boyu içimde bana kalan bir yerdir sen.
Acılarımın içinde açan bir tomurcuktun daha filizlenmemiş..
Günden güne bir bebek gibi büyüttüm içimde seni.
Gözyaşlarımla yoğurdum hamurunu,hasretimle büyüttüm...
Umutlarla,hasretle karışık türkülerimdin dilimden düşmeyen.
Öyle birşeydin sen. Acılarım,kederlerimle suladığım bir çiçektin.

Ah.. Be Çilekeşim.Zamanın Sana Oynamadığı Bir Oyun Kaldımı ki,Yetmedimi Peki Verdiği Cezalar.Yetmedimi Çektiklerin.Kim Bilir Ne Duygularla Açmıştın Gözünü Şu Kahrolası Dünyaya.O Zalim Yıllar Çok Erken Oyunlarını Oynamaya Başladı Sana.Dileklerin Vardı Belki,Ümitlerin Vardı.Bir Kasırga Koptu Bir Anda Aldı Gitti Hepsini Senden...
Hayatından Kendi Hayatından Ne de Çabuk Vazgeçtin.Ah... Be Çilekeşim Sormadılar Birgün Sana Ne Bu Halin Diye.Omuzlarına Hergeçen Gün Daha Bir Ağır Yük Verdiler.Taşıyabilirmisin Diye Sormadılar Bile.Yılmadın,Tükenmedin Ve Tüketemediler Seni...
Seni Tüketen Tek Şey Sevdiklerinin Darbeleriydi....
Sen Başını Dik Tutmaya Çalıştıkça Daha Bir Ezmeye Çalıştılar Seni....Taşıyamadılar mı, Anlayamadılar mı Seni..
Birgünde Offf.. Çektiğini Duymadım.Hergeçen Gün Saçlarına Düşen Aklar,Belli Ediyordu Zamanın Ne Kadarda Çabuk Geçtini.Aynaya Her Baktığında Yaşayamadığı, Doyamadığın Hayatını Ve Hergün Ölüme Yaklaştığını Görüp Uzaklaşıyordun Aynalardan...Hep Başkalarını Düşünmekten,Kendi Hayatının Ne Kadar da Hızla Tükenmekte Olduğunu Anlayamadın Bile..
Kendine Ait Bir Mutluluk Deryasın'da Boğulmadın Hiç.Bunu Ne Çok İsterdin Demi.Hep Geçmişi Anardın,Geleceğini Birtürlü Tadamadın.Ah..Be.. Çilekeşim..Sanada Hak Vermek Lazım,Öyle Gördün Atandan Çünkü.Sana Öyle Öğretilmişti.Ne Öğretildiyse Onu Yaptın...Çilekeşim Benim.Bilki Seni Anlayan Biri Var Buralarda,Çok Yakınında.Ellerini Uzattığında Dokunacağın Kadar Yakın,Hissettiklerini Dile Getiremeyecek Kadar Uzağında.Keşke Birgün Çekip O Temiz Yüreğine Bastırabilseydin Beni.Hıçkırıklara Boğulsaydım İnan Yüreğin Dayanmazdı Buna.Tek İstediğim Buydu Senden..

Kıyametler Kopuyor Gökyüzünde,
Yıldızlar,
Kara Gölgelerine Bürünmüş,
Dört Bir Yanda Ayrılıklar
Ayaz mı,Ayaz Bir Sonbahar,
Bu Nebiçim Bi Mevsim Böyle......