İnsan ne maviye tutsak ne yeşile esir...
İnsan bir tuhaf yasak sarmalı;
hayallere tutsak iyiliğe esir.
İnsan hep mi pişman ve kendine mi bi zehir?
Sefirim, hep mi konar göçersin diyarlardan?
Kalmak o kadar anlamlı iken "acı içinde" ön ekini takınırda gidersin.
Acın içimde kaldı.
Kayıt Tarihi : 29.10.2024 11:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!