Her kuşun yuvası vardır barınır
Göçüvermiş kozan vay sefil köyüm
Senden geçen yolcu pişer arınır
Gönüllere kazan vay sefil köyüm
Kış gelmeden hüzün çöker bağına
Beyaz örtü düşer yüce dağına
Hayat zor dönersin viran çağına
Kaderine kızan vay sefil köyüm
Ne ateşler yandı söndü bağrında
Çok çiçekler küle döndü uğrunda
Kardeşliğe müjde vardı çağrında
Tarihleri yazan vay sefil köyüm
Sana bu özlemim gölgem eşimdir
İçim değil, gülen arsız dışımdır
Ağustos’ta gurbet ayaz kışımdır
Baharları hazan vay sefil köyüm
Yoksulluğa yenik düştük üzüldük
Katmer katmer gurbet ele dizildik
Yandı yürek hasret çekip süzüldük
Sinelere sızan vay sefil köyüm
Şahin olduk uçtuk gurbet eline
Mısra mısra düştük şair diline
Dertli mızrap vurdu sazın teline
Sedasıyla ozan vay sefil köyüm
10.09.2011
Kayıt Tarihi : 23.2.2022 00:40:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!