Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Hasretle ömrüme pusular kurdun
Çekip gidiyorsun nasıl üzülmem
Hani ya sen beni çok seviyordun
Üzülme diyorsun nasıl üzülmem

Söndü gözlerimde umut ışığım

Sen bana elveda dedikten sonra
Sığmam ki kabıma dolar taşarım
Ayrı içip ayrı yedikten sonra
Sensiz Ankara da nasıl yaşarım

Ellerinde başka el olacaksa

Senden güç alıyor bütün bedenim
Her derdi çileyi varsan aşarım
Yüzüm gülüyorsa sensin nedenim
Bırakıp gidersen nasıl yaşarım

Öyle çok sevmiştim öyle yanmıştım

NASIL YAŞARIM

Hiç mi düşünmedin benim halimi
Umut dağlarını nasıl aşarım
Bitmedi gitti bu hasret talimi
Söylesene sensiz nasıl yaşarım

Elli dört şair var burda,
Onların bir çoğu hurda,
Şöyle geç karşımda durda,
Nasıl yazılırmış şiir.

Şair sananlar kendini

Hele vefasızın ettiğine bak
Sıkılma diyorsun nasıl sıkılmam
Nasıl bir iftira attığına bak
Yıkılma diyorsun nasıl yıkılmam

Her gece bir başka gönüldeymişim

Kalpten kalbe bağlıydık biz
Ayrılığa sebep neydi
Sevdamızdan kalmadı iz
Aşkımıza nazar değdi

Katıyorken canı cana

Rüzgârlar esmedi yapraklarıma
Başımda dolaşan bilmem ki neydi
Yağmurlar yağmadı topraklarıma
Yoksa mevsimlere nazar mı değdi

Kırlarda çiçekler açmadı hala

NE BİLECEKTİM

Yaraladın beni sen yaraladın
Sandım ki aşkınla hep gülecektim
Karaladın beni sen karaladın
Nerden bilecektim ne bilecektim

Bu gün içim neşe dolu,
Gülücükler saçıyorum,
Buldum aşk a giden yolu,
Mutluluktan uçuyorum..

Karanlığa ışık tuttum,