Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Döküyorsun kanımı
Kurşuna diziyorsun
Yakıyorsun canımı
Beni çok üzüyorsun

Yere eğdin başımı

Beni alıp benden eden
Dertlerimi boğacağım
Biliyorum ki yeniden
Çok yakında doğacağım

Kapanacak yaralarım

Karakıştan çık hele gonca güller derersin,
Birileri var ama kıymetini bilecek.
Umut serme şu yele mutluluğa erersin,
Uzaklarda arama çok yakında gelecek.

Sabır ile beklemek sevenlere yakışır,

Ne gücüm var ne dermanım
Yokluğunla savaşamam
Çoktan yazıldı fermanım
Bu gidişle çok yaşamam

Bir öksürük boğazımda

Senden sonra her şey tersine döndü
Şimdi ne haldeyim bir sor be gülüm
Zaman durdu hayat ışığım söndü
Bu sensizlik var ya çok zor be gülüm

Hayata darıldım bir daha gülmem

ÇOK ZOR YAŞIYORUM

Sen bırakıp gidince ben
İsyan doldum taşıyorum
Hasret akın edince ben
Çok zor günler yaşıyorum

Sen gideli kafam bir hoş
Her adımda  düşüyorum
Sensiz halim bir başı boş
Geceleri üşüyorum

İhanetler gördüm
Üzülmedim anne
Sorgulara girdim
Çözülmedim anne

Beni kimler yordu

Keder bize vız gelir
Dizdim ucu ucuna
Yarın nolur kim bilir
Hayatımız curcuma

Davul bizim saz bizim

DAHA NASILSIN

Kalbim gelişini kutluyor sanki
Seni haykırmaktan sesim kısılsın
Bilsen nasıl mutlu oldum inan ki
Söyle aşkım daha daha nasılsın