Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Sana çıkıyorken bütün yollarım,
Yar seni kalbimden nasıl silerim,
İki yana düştü kaldı kollarım,
Ömrünce mutluluk huzur dilerim.

Hiç düşünme beni halim nicedir,

Gönlüm hasretinden soldu diyorum
Alay eder gibi bakıp gülüyor
Küllük izmaritle doldu diyorum
Kalkmış hala bana nasılsın diyor

Yar yokluğunda bu çöküşüme mi
Üzülme diyorsun nasıl üzülmem
Gece gündüz yaşlar döküşüme mi
Üzülme diyorsun nasıl üzülmem

Senin gidişinle tükendi canım

Hasretle ömrüme pusular kurdun
Çekip gidiyorsun nasıl üzülmem
Hani ya sen beni çok seviyordun
Üzülme diyorsun nasıl üzülmem

Söndü gözlerimde umut ışığım

Sen bana elveda dedikten sonra
Sığmam ki kabıma dolar taşarım
Ayrı içip ayrı yedikten sonra
Sensiz Ankara da nasıl yaşarım

Ellerinde başka el olacaksa

Senden güç alıyor bütün bedenim
Her derdi çileyi varsan aşarım
Yüzüm gülüyorsa sensin nedenim
Bırakıp gidersen nasıl yaşarım

Öyle çok sevmiştim öyle yanmıştım

NASIL YAŞARIM

Hiç mi düşünmedin benim halimi
Umut dağlarını nasıl aşarım
Bitmedi gitti bu hasret talimi
Söylesene sensiz nasıl yaşarım

Elli dört şair var burda,
Onların bir çoğu hurda,
Şöyle geç karşımda durda,
Nasıl yazılırmış şiir.

Şair sananlar kendini

Hele vefasızın ettiğine bak
Sıkılma diyorsun nasıl sıkılmam
Nasıl bir iftira attığına bak
Yıkılma diyorsun nasıl yıkılmam

Her gece bir başka gönüldeymişim

Kalpten kalbe bağlıydık biz
Ayrılığa sebep neydi
Sevdamızdan kalmadı iz
Aşkımıza nazar değdi

Katıyorken canı cana