Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Dök içini susma ne söylesen az
Gönlünden yaptığım göç yaramadı
Boynum kıldan ince fermanımı yaz
Sensizlik ömrüme hiç yaramadı

Aldığım her nefes her uyku haram

Yürekten vurulmuşum
Yokluğun kahır gelir
Sevgisiz ben bomboşum
Sensizlik ağır gelir

Gidersen üzülürüm

Senden sonra huzur bulurum sandım
Her gönül’e sevgi ekilmiyormuş
Kaç gece kâbuslar ile uyandım
Sensizlik çilesi çekilmiyormuş

Şimdi bin pişmanlık sardı sinemi

Hayatım tersine döndü bir anda
Gittiğinden beri yüzüm gülmüyor
Gözümün ışığı söndü bir anda
Sensizlik mevsimi bitmek bilmiyor

Karakış değil bu ondan da beter

Ellerim kırılsaydı
Elveda yazmasaydım
Gözlerim kör olsaydı
Nefretle bakmasaydım

Gelişi huzurdu gelişi rahmet
Geldi de gidiyor şehri Ramazan
Öyle buyurmuştu o güzel Ahmet
Geldi de gidiyor şehri Ramazan

On bir aya sultan müslümana has

Bütün hayatımı altüst etti de
Derde düşmeye gör ateşten kormuş
Şimdiden yoruldum cana yetti de
Şekerle baş etmek ne kadar zormuş

Tatlıyı da kestim tuzu da kestim

Yıllarca aşkınla boşa yanmışım
Yüce dağ başında delice estim
Her türlü derdine ben dayanmışım
Seninle selamı sabahı kestim

Adını söyleyen dilimi kestim

Sil gözünden yaşlarını
Gitme böyle Ankaraya
Yeter çatma kaşlarını
Selam söyle Ankaraya

Kal diyorum yok diyorsun

Yine gözlerimden yaşlar
Damla damla süzülüyor
Bu halime dağlar taşlar
Benden fazla üzülüyor

Yeşermez artık solanlar