Oyy DağLar…
Oy dağlar, omuzlarımda kışın karı,
Ben bu gurbetin en vefasız yarasıyım…
Anla; ben, sisin ardında kalmış bir yayla,
Yine sensizlikle savaşıyorum bu aralar.
Bazen göz yaşlarıyla süslüyorum geceleri
Bazende güzel rüyalar görüyorum
İçinde sen olan rüyalar......
Geceyi bile sana buluyorum
Kimse Duymasın
Ben artık derdimi duvara anlatırım
Duvar susar ben yine susamam.
İçimde binlerce kırılmış cümle var
Bir tek Nasılsın diyenim yok anlatamam.
Kırılan Söz
Söz uçar derler, ama
yemin kalır,
Taşınır ruhun en
derin yerinde.
Adını anmaktan korktuğum, dudaklarımda titreyen bir hece,
Avuçlarımda sakladığım, uçup gitmesinden çekindiğim…
Zamanın durduğu o an, seni ilk gördüğüm yer ve an.
Gözlerimde donup kalan, silinmeyen en güzel kare…
Fırat akar, Dicle söyler ezelden,Bir tarih uyanır toprağın içinden.Her taşında binlerce yıllık bir iz,Mezopotamya konuşur sessizce bizden.
Bu toprakta güneş başka doğar sanki,Buğday kokar ovalar, umutla birlikte.Kardeşçe yaşamış nice farklı ses,Bir türküye dönüşür aynı gökyüzünde.
Urfa’dan Mardin’e uzanır yollar,Kadim şehirlerde susmaz hatıralar.Her sokakta geçmişten bir nefes eser,Her duvarda zamana direnen izler var.
Nefes Verenim
Nefes verenim, şimdi
hangi rüzgârdasın?
Hangi yokluk, hangi
bilinmez
Paha Biçilmez Sevdam…
Her insan bir değerdir, bir nefes, bir can,
Kendi aleminde biricik, eşsiz bir derman.
Fakat bazı ruhlar var ki, başka bir boyuttan,
Gittin...
Ardından ne kapılar kapandı,
Ne de rüzgâr sustu.
Sadece içimde bir ses,
Adını usanmadan fısıldadı.
Seni çok seviyorum,
bu bir sır değil,açık ve gerçek
Göğsümde atan her nefesin sebebi...
Ne zaman adını ansam, dünya durur.
Seni seviyorum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!