Yaşım otuz üçtü yırtıldığında yürek zarım
Yürek rengi yama bulamadım
Eskimiş çeyiz sandığımdaki gergefe tutturdum sıkıca
Dilsiz gecelerde dinsin uğultusu diye rüzgarla ırgaladım
Uyudu uyuduk gerçeğe
Demini alan sensizliğin tortusunu da denize fırlattım
-yazıyor yazıyor
Kimsesiz boşlukta sevda çığırtkanlığı benimki
Yazıyor yazıyor!
Sahi hıncımı avuttuğum bu safsatalar okunuyor mu?
Heybemdeki kementle tuttuğum umutlar karın doyurur mu?
Bir kibrit çöpü yanışı ne kadar ısıtır ki?
Yağmurlu diye çıkmasaydım yola belki ıslanmazdım
Ama yolun sonunda gökkuşağı vardı.
Ve ne zaman kararsa kalbim
Yol beni Şah’a götürür.
Utanır başım eğerim üstüm başım dünya kokarken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!