Hüznü hissedersin bir mum alevinde.
Ağlarken içli bir ud,uşşaktan hicazdan.
O güzel günler canlanır hep hayalinde.
Birikmiş yılların acısı boşanır yavaştan.
Eriyen benmişim gönülmüş yanan.
Gözlerim uçsuz bucaksız yollarda kalmış.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta