Şeb-i Giryan Şiiri - Bülent Öntaş

...
gecenin karanlığında yankılanıyor sesi
ateşi titretir bir dem nefesi
bütün pencereler kapalı, kilitli kapılar

anne sen ağıt mı yakıyorsun
yoksa beni mi...

sıcaklığı vuruyor yüreğime hala
acılarını misafir eylemiş virane; göğüs kafesinden handa
bir ben mi sığmayacağım diye düşünüyorum o anda

çırpı gibi dallar üzerinde yükseliyor alev
bin katre gözyaşı, azıcık heves
kabuk bağlamış eski yaralar, bu yeni kafes

anne sen yere mi bakıyorsun, yoksa göğe mi...

upuzun yolculuğu duruyor dünümde hala
ağrılarını tarumar eylemiş zifirde; ateş-i sönmemiş kül
eski bir benin izi gamzede fazladan

anne uyuma, sönmesin yüreğindeki ateş-i sevda...

onlarca ah işittim ağıtlarından bir miraz
kapasa gözlerimi
çocukluğumu aklıma düşürse biraz
büyüyüp gülücükler saçabilsem göğüs kafesinde; kaybolur o eski naz

anne nedir bu sende ki niyaz, cevahir olsam da anlasam biraz...

Bülent Öntaş, 15.12.2025

Şeb-i Giryan; Ağlayan Gece