yokluğunda hüzünleri sarıyorum ağlıyorum
gün batarken efkarlanıp naraları basıyorum
bende hayret ettim kendime nasıl yaşıyorum
bu günden itibaren sensizliğe savaş açıyorum
ne günler ne geceler dindiriyor acımı sancımı
sensizlik yaralıyor kanatıyor acıtıyır canımı
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta