Satırlı Nene Hatun

Bin sekiz yüz yetmiş yedi, kışın en sert ayıdır
Rus ordusu Erzurum'da her yer korkunç kıyımda
Ahmet Muhtar Paşa der ki: "Namus Türkün payıdır"
Kafir sarmış tabyaları, her yer korkunç kıyımda

Milletimiz tarihini, kanıyla yazıyordu
​Loris Melikov kudurmuş, "Teslim olun!" diyordu
Osmanlı’nın vakur kalbi, hiç boyun eğmiyordu
Hainlerin gölgesiyle, düşmanlar geliyordu

Üç numaralı tabyada, asker şehit düşüyor
Zifiri bir gece vakti, arz-ı sema üşüyor
Hemen Müezzin Abdullah, bak minbere çıkıyor
Feryat etti: "Ey ahali! Moskof daldı geliyor !"

Bu ses dağlara taşlara, ulaştı her yerlere
Halk uyandı uykusundan, bakmadılar kedere
Koştular hep bir ağızdan, döndü sanki mahşere
Elbette itiraz yoktur, zafer yazan kadere

​Kimi kazma kimi kürek, kimi balta kapmıştı
İman dolu göğüslerde, sanki şimşek çakmıştı
Erzurum’un aslanları, bendi yıkıp aşmıştı
Gözü dönmüş düşman bile, bu hiddete şaşmıştı

​Nene Hatun bir gelindi, kundakta kaldı kızı
"Yavrum Allah’a emanet!" diyordu dindi sızı
Kaptı mutfaktan satırı, parladı ay yıldızı
Gözü yaşlı fakat kararlı, kaderden buydu yazı

Doksan sekiz yıl yaşadı, vatan oldu tek derdi
İki oğul büyüttü de, onlar da şehit verdi
Yılın annesi seçildi, muradına o erdi
Nene Hatun tarih oldu, Erzurum'un en merdi

03.01.2026
( odenizci )