Önce yeri göğü inleten bir ses,
Sonra kulakları sağır edecek bir sessizlik.
Herkes için tedirgin herkes,
En Sarsıcı korku, kimsesizlik.
Karanlık bir şehrin bilmem neresinde,
Kaç nefes daha düşünürüm sevdiklerimi.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta