sarmaşık düşler tırmanıyor içime;
sana bilenen bıçaklar gibi,
katili meçhul bir gölün yansıması gibi,
kıyıya vurmuş gökyüzü kırıntıları gibi,
koşar adım bulutlar gibi..
sen inadına beni anıyorsun,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




O çiçeklerin sesini duyabildiyseniz ne mutlu bana.. teşekkürler..
ve bir kış günü sakinliğiyle,
odalarında çiçekler ölen otellere benzeşiyoruz her kalp atışında.
Çok şık bir söyleyiş,kutluyorum sayın şair,saygılarımla.
arafı da ekleyince ikileme, sıfıra dönüşür tüm karşıtlar..
Çiçekleri ıssızlaştıran, çiçekleri katleden odalar ve hayata tutunan sarmaşık...
Yaşam ve ölüm ikilemi...
Bu iyiydi işte.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta