Bu kâinat bir kitaptır,
harfleri yıldız, satırları zaman.
Bir zerreyi inkâr eden akıl
bütünü okuyamaz sanar ki kalan kendindedir
Ve Kur’an geldi,
eşyanın dili tümden çözüldü.
Taş “Ben yaratıldım” dedi,
gece ise “Ben zaten vazifeliyim.”.
İman kör bir teslim değil asla,
nurla bakmaktır varlığa.
Aklın vicdanı susturulmaz,
secdeye ikna edilir ruh işte aşkındadır ebedi cennetinde namazgahında ....
Bu âlem bir dershanedir,
her şey muallim, her hâl talebe.
Bir yaprak rüzgârla konuşur,
“Tesadüf” diyen akıl ancak kendini çürütür .
Şüphe daim karanlık değil,
ışıksız bakıştır.
İman gelince
insan secde eder mahlukları temsildedir,
ilim dahil her zerre herseyle kıblesinde ibadete döner.
ve haykırdı Said nurlar ile efendimiz yolunda saadet ebed isteyen sarılsın kurana islama hakka ....
Kayıt Tarihi : 6.1.2026 22:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!