Sarıldım Şiiri - Birkan Demirci

Sen “sarıldım” desen bile ısınırım,
Sesin yeter, kış ortası çözülürüm.
Bir sözünü günler boyu saklarım da
Kimselere belli etmez, gülümserim.

Sen uzaktan “üşüme” de, bana yeter,
İçimdeki ayaz bile döner gider.
Başucumda bir yer ayırdım sesine,
Gece susar, o ses beni sabah eder.

Öyle büyük mutluluklar istemem ki,
Bir hâlimi sorsan diner yorgunluğum.
Sen “sarıldım” de, kapansın gözlerim;
Başını koymuşsun gibi dursun omzum.