Sarıkamış Şiiri - Yahya Karakurt

Sarıkamış
Adını duyunca, hatırlatır bana
Tarihe dem vurmuş anları
Zamanın ötesi ve yaşanılanlar
Bir kelepçe vurur gönlüme
Ayrılmak istesem de, bulurum kendimi yine
Sarıkamış’ta…

Tarihte bembeyaz bir sayfa açılır.
Yatıyor karlar üzerinde Mehmetler,
Umutlar, hayaller, yaşantılar
Adına ne varsa burada dondu.
Zemheri soğukta kelimeler buz tuttu.
Savunmak için vatanı…
Yurdun dört bir yanında insanımız
Tek yürek oldu, sıralandı.
Allah’u Ekber dağlarında.
Karlı dağlarda yürüdü de yürüdü.
Hava soğuktu, eksilerde…
Dondurdu yürekli askerleri bir bir
Sarıkamış’ta…

Şehit olmak kolay değildi.
Bile bile gittiler ardı sıra
Soğuğa, kara, tipiye aldırmadan
Bedenler kaskatı kesilmişti,
Tetiğe bile basmamıştılar.
Şahadet şerbetini içmeye,
Sarıkamış’a…

Allah’ım bu zor bir sınavdı
Eş, akraba, çocukların gözleri yollarda,
Gidenler bir daha geri dönmedi.
Beyaz ölüm kapladı dört bir yanı.
Donmuş bedenler karlar eriyince,
Ortaya çıktı, doksan bin şehit.
Milletin kalbine, tarihte yer edindi.
Dağlara yazıldı, beyaz ölüm destanı,
Yıl 1914...Yer Sarıkamış’tı…