Ne zaman bir sarhoş görsem dayanamaz gülerdim.
Bazende istemeden küçümseyen gözlerle o garibi izlerdim.
Ama birgün o garibin ben olacagını nerden bilebilirdim,
Küçümseyen ve acıyan o gözler şimdiyse bana gülüyor.
Yanında olduğum her an meyhanedeyim sanki,
Bakışların bir şişe rakı; gülüşünse mezem oluyor.
Yalnızda gitmiyor meret; yoldaşım mı: Herzamanki dostlar.
Hayalin,yokluğum ve kayboluşum..........
Kayıt Tarihi : 15.4.2006 12:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!