Sarhoş Şiiri - Eyüp Üçüncü

Beyhude geçti gençliğim benim
Meyhanede bitti sayısız gecelerim
Bardaklara aktı hep ideallerim
Geride kalan bana, sarhoşluk oldu

Avare gezdim şişeler arasında
Huzuru bekledim hayalin kapısında
Donup kaldım gerçeğin karşısında
Eridikçe damlayan, gözyaşım oldu

Biçare yapıştım kadehlerin dibine
Ümidimi kattım mezelerimin içine
Geleceğimi yedim peynir niyetine
Çıkardığım bir avuç kusmuğum oldu

Daldım şarabın geniş havuzuna
Kapıldım viskinin derin dalgasına
Takıldım rakının yeni oltasına
Çırpındıkça verdiğim hep aklım oldu

Düştüm şehvetin hazin çukuruna
Öptüm şeytanın dudağını doyasıya
Seviştim yarin hayaliyle kıyasıya
Boşalan ben değil hep kalbim oldu

Kızdım biran beni yaşatan her şeye
Sövdüm arsız karşıma alıp kendime
Haykırdım gökteki yıldızlara boş yere
Pişmanlığım tövbe değil günahım oldu

Kaçtım kovaladıkça beni iyilikler
Durdum aniden döndü felekler
Tutulsun diye uzattığım şu kuru eller
Boş kalınca kurtulan hayalim oldu

Yalvardım benliğe beni bıraksın diye
Sığdırdım nefsimi bir küçük şişeye
Tıpa yapıp dilimi kilit vurdum kalbime
Patlayan sonunda bir beynim oldu

Belki yarar diye içtiğim illetlerin
Hesabını tutamadım çektiğim zilletlerin
Cennete yer için kestiğim biletlerin
Sahteymiş çoğu meğer elimde kalan oldu!

Dayan dedim Ey Şair çıksa da bu canın
Ayılacaksın elbet hele gelsin ‘O’ anın
Hepsi zarar çıkan yaptığım bu hesabın
Tek kârıdır diye çektiğim, son nefes oldu