Şansızdık Şiiri - Yakup Çelik

Şansızdık
Ayni şehirde doğmamış aynı okula gitmemiştik.
Aynı yağmura yakalanmadik hiç ve bahari eşit
yaşamadık
Birimiz hep diğerinden eksik ve renksizdi.
Şansızdık
Aynı rüzgârla serinlemedi alnımız ve terimiz
soğumadı ayni telaşla.
Hiçbir zaman aynı istasyonda olmadık ve aynı
trende hüznün her tonuna rastlamadik
Íki ayrı vagonda iki ayrı duyguyduk
Ben güneşte kavrulurken sen serin akşam
üstüydün.
Şansızdık
Aynı köşeyi dönemedik aynı anda
Ve hiçbir aciya ağlamadık beraber
Hiç göz göze gelmedik ve hiç gülmedik karşı
karşıya