Sanrı
Kalbim kınından çıkardığı ne kadar söz varsa hepsini sakladı bu gün.
Duvarlara çarpa çarpa nasırlaştım diyorum ya,
Külliyen yalan. En çok da o kahrediyor beni.
Hâla evladını emziren bir anne kadar şefkat taşıyor göğüslerimden herkeslere.
Hâla kalkmıyor elim beni inciten ellere.
Kendimi s/aklamak istiyorum herkesten
Ve yok olmak oncaları "Ben varım" Diye bağırırken...
Öyle utanıyorum ki gönlü kirli herkes adına,
Zulüm adam gibi kanlı canlı dursa karşımda,
Karıncaya basmaya korkan ben onu gözümü kırpmadan öldürürdüm.
Katili olurdum zulmün...
Kalbimi göğsümden söküp dövdüm biraz,
Ne vardı herkesinki kadar bir et parçası olmayı becerebilseydin diye payladım bir de.
Ne vardı görmeseydi gözün herşeyi, o seni şehirler ötesinden özlediğinde ağlamaya başlamasaydın, kaburgamı kıracak kadar hızlı çarpmasaydın istediğini hissettiğinde...
Yok olmayı dileyerek yürüdüm yolları,
Esaretlerim biterdi belki yok olmayı becerebilseydim,
Güzel sözlerim katledilmezdi, şiirlerime bir kılıf bulunmaz, her şarkım kursağımda bırakılmazdı.
Yoruldum beni sevenlerin yüreğimi tokatlamasından, ruhumun üzerinde tepinmesinden, yediğim her darbeden ve döktüğüm her yaştan sonra " bunlar hep sana olan sevgimizden" denmesinden...
Akşam dalgalar kıyıya vuruyordu,
Sende kalbimden kaburgalarıma doğru vurmaya başladın yeniden.
Gözlerim taşınca fütursuzca,
Dudaklarımı ısırmadım bu defa, küfürler savurdum ruhumun göğünden sana doğru.
Biliyorum son sancılar bunlar.
Yıllarca sanrılarla dans ettikten sonra dansın acı gerçeklerle sonlanmasının, ruhun uyanmasının sancısı...
Geçen onca yılda hiç görmediğim halde her an yanındaymışım gibi sadık olmanın sancısı.
Kıyamadığını düşünürken hiç sevmemiş olduğunu farketmiş olmanın ağrısı...
Şimdi ölmüş fakat gömülmemiş bir şehit edasıyla adımlıyorum hayatı.
Her değen bir parçamı yamalıyor hayatına,
Allahın bana bahşettiklerinden sadakam olsun diyorum.
Hafsalımda koca bir yumru var ama sesim çıkmıyor.
Herkese borçluymuşum gibi dağıtıyorum da dağıtıyorum parçalarımı
Sanrılar bitti
Yeni sahne için kostüm giyindi sancılar.
Sâhi, sen de sadece bir sanrıydın değil mi?
Kayıt Tarihi : 7.2.2026 23:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şizofren olduğunu yeni fark eden bir kadının itirafı...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!