Sandala oturmuş yürekler ağır ağır yaklaşırken bize doğru,
kapatalım gözlerimizi, kamaşmasın yakamozdan...
Kız kulesine hapsolmuş düşlerin azad ediliş günü bugün
ve hepimiz birazdan, yalanlarımızı soyunup çırılçıplak dalacağız suya
Belki varmadan kıyıya, ilk yakalayan oluruz küreklerin ucundan..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sandal güzel renklendirilmiş bir hareketli resim gibi...
Yüreğinize sağlık sevgili Özge Ünal ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta