Sensizlikten değil yalnızlıktan bu sitem
Attığım her adım bin hançer saplıyor yüreğime
Kapalı kapılar ardında ağlar dururum
Sessizce köşemde gözyaşımda boğulurum
Gelmiş bahar hüzünler katlı içimde
Yağmur damlalarında gözyaşımı döker dururum
Yeşermiş yaprağım durgun akarsularım
Ben senin hasretinden ölen sevgiliyim
Acıtır canımı haykırışlarımın sancısı
Yakmasın ruhumu sessizce çekip gidişin
Bedendeki yeşeren sevgi tomurcukları
Sensizliğine sevgimin kürek çeker durum
Bir yudum su ver susuzluğuma
Bir ses ver içimdeki yalnızlığıma
Ayrılık sancısı sarmalamış yüreğimi
Merhem ol vefasızım hasret duvarlarıma..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta