Sancı Şiiri - Hürşah Utku Kaya

"Hamile bir kadın var,
Sancısız,
Üstelik doğum beklemiyor.

Hamile kadın,
adını söylüyorlar,
Bakmıyor,
Ya kimseyi tanımıyor
Ya da görmüyor.
Adını biliyorlar,
Onu tanıyorlar mı?
Adını bilse kendini tanır mı?

Hamile bir kadın var,
Ölümü anlatıyor.
Hiç sarıldın mı,
Ölümü anlatan kadınlara?

Hamile bir kadın
Kendine sarılmış.
Bir ağaç gövdesi,
Biraz yıldız ve taş,
Sonra palmiyeler belki,
Çürük bir iskele,
Bisikletli kız çocuğu,
Kimse konuşmuyor,
Ama sesler var,
Adını bilsem ben konuşurum.

Belki tanrı da susmuştur,
O yüzden böyle olmuştur.

Sonra trenler,
Çift katlı otobüsler
Kornalar, frenler, insan sesleri,
Martıya atılan simit,
Pişmanlık veren bir gece,
Tanrı kompleksi,
Gözlerini yum..

Bir yanılgı gibi silinmeye başladı her şey.
Adamlar, kadınlar, vapurlar
Deniz ve gök, yürüdüğün sokaklar
En son kediler, köpekler ve kuşlar.
Hepsi.

Hamile bir kadın var,
Kör bir adam."