Sana Geldim Şiiri - Adem Efiloğlu

Şu yürek imbiğime, ne çileler örmüşüm,
Kanayan yaraları, diktim de sana geldim.
Yorgunluk sözlerini, ta fizana sürmüşüm,
An geldi her nefesten, bıktım da sana geldim.
/
Her yanım çiçeklendi, şarkı yazdım bahara,
Ağlamadan gözlerim, düşmeden ah-u zara,
Ne vakit muştu verdin, ne vakit düştün dara,
En coşkun ırmaklardan, aktım da sana geldim.
/
Bir dünya ki ademin, sınavı var gam yüklü,
Riyasetin kılıcı, bazen intikam yüklü,
Aşk var ise aşıklar, sevdasıyla nam yüklü,
Aşk denilen abayı, yaktım da sana geldim.
/
Bir lahza bakışına, yürekten yandım işte,
Sözlerine esirdim, gönüllü kandım işte,
Sandım ki kalp konuştu, ona inandım işte,
Mesafeler öteden, kalktım da sana geldim.
/
Sen yokluk tecellisi, ruhumun mihrabısın,
İnleyen bedenimin, dinmeyen mehtabısın,
Şu ebedi sevdamın, günahı sevabısın,
Bilsen nice tabuyu, yıktım da sana geldim.
/
Seni yazmışsa Allah, kaderin hükmü ne ki?
Ruhumda bir acı var, kederin hükmü ne ki?
Ol demişse yaratan, ederin hükmü ne ki?
Ben aşkın miracına, çıktım da sana geldim.
/
Bıkmadım yorulmadım, aşkın ışıktır bana,
Her sözünü içmişim, atmadım ki yabana,
Aç Ademe aşkını, içeyim kana kana,
Dudaklarım duada, çöktüm de sana geldim.
/
Adem Efiloğlu