Salıncak Şiiri - Erhan Erbay

Evimin önü salıncak
Anam, babam beni seyrederler
Bulutların içinden sahiplenirler
Salıncağım beyaz bulutlarda, yanlarındayım
Ocağımızın dumanı bacamızdan karışır bulutlara
Soba üstü kızarmış ekmeğim, keşler, köfterler
Döşekler, yorganlar, yaprağı üstünde takvim
Duvarlara sinmiş anam babam kokar,
Salıncağım köyümün üstünde,
Karların içinde kızağımla kayarım
İnerim aşağıda sinirli kazlarımı yemlerim
Boz kangal gelir dertleşirim
Bahar zamanı yeşilini kıskanırsın,
Salıncağım Uluçayın üstünde
Uluçay gümüş bir gerdanlık
Tablo olur dolanır köyümde
Korkmadan yüzerim, balıklar tanır beni
Tırı vırı salmış bekleşir kardaşlar
Dallarına tırmandığım elmalar, armutlar
Çocuğuz, kollarımız çizik, yüreğimiz umut dolu
Uluçay bereket, toprağın canı,
Salıncağım harman yerinde
Rüzgarların türküsü büyütmüştür başakları
Dedemi, babamı görürüm patoz başında
Ne çok terlerdiler, ekini samanı ayırırken
Köyümün kadınları yarışır
Eriştesi, bulguru, yarması
Nenemin elleri aş kokar, süt kokar
Çeşmeye varmalı, boş güğümler bekler
Kızların neşesi, akan suya karışır
Çaylar çeşmeden dolmalı,
Babam sevmez başkasını,
Salıncağım hatırlarımın üstünde
Çocukluğum, heyecan fırtınam
Anamın sözü,
“Kökün üstünde büyür ot”
Köklerim Balcılar'da,
Türk yurdu toprağım, ocağım, mayham
Köyüm, yaylam, hasretim.