Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Ağlasam mı gülsem mi dağlar başında
Sürünsem mi ölsem mi yazında kışın da
Bir güzel sevdim onaltı onyedi yaşım da
Felek yar etmedi neyleyim.

Arasam mı aramasam mı bilmem seni

Ben hep sana vurgunluğumdu
Kırmızı gül bahçesine benzeyen
Rüzgar estikçe dalgalanan
Saçlarında ki parıltılar da
Kendimi bulurdum
Ağustos da soğuk bir bira gibi

Burada yer yoksa
Türk bayrağına
Yeniden dönelim
Tanrı dağına
Orada buluruz
tanrılaşan erleri

Bir gün dersen unut beni
Ne seni gördüm can
Ne de tuttum ellerini
Yalnız sana açtım
İster kapıdan dön
İstersen gir içeri

Tutuşup yanarken gönlümde ki
Sevda meşalesi
Ebediyen hiç sönmemeli
Yüzmeli aşk deryasında sessizce
Her limanda bir sevgili olmamalı
Gelecek diye bekleyen

Gelişinde ki gülüşlerin
Sonsuzluk yaşatır hala
Her akşam
Kızıl gün demlerinde
Yine geldin
Yine gideceksin

Seher vati gün doğmadan

Aç yüreğini el olmadan

Nerdesin bilinmez diyarım

Bir sabah uyandığın da
Yüreğinde bir telaş
İçin de bir sıkıntı olacak
Bir kalabalık göreceksin
Evimizin önünde
Kıskanaçlıktan çatlayacaksın

Akşam oldu sardı karanlık
Gariplerin hep bağrı yanık
Rakı mahkum olmuş meze tanık
Kurulmadan sehpa gidelim gardaş

Baş döner ayaklar yürümez

İyi rollerde sen oldun
Kötü rollerde benim
Aşkı yürekte büyütmenin
Hiçbir anlamı kalmadı ki

Ne sende arzulu istek