Lütfen sağ salim öleyim bu t/uzakta
Tanrım bu nafile kalabalıkta
Erken ölebilirim
Paçalarım sıvalı ellerim tezgâhta
Kanlı bir cinayet ağıtı
Umarsız nöbetçi devriyesinde
Piyango gibi bana da çıkabilir
Var olmanın ağırlığı
Çürümenin soytarılığına isyan
Bakımsız bir yol kazasında insan
Ne gerek var üstelik hiç yere…
Bilirim bir ‘hesap’ cinneti
Zilzalin kariası gibi bana da çıkabilir
Bu muydu dedirtme bana
Dedirtmemek için sana
İnsan olmanın sıklet ve nisyanıyla
Kıyılarıma kement at demir alayım
Bu karanlık uzayda sönmesin ışığım
Bulanmadan nisyanın gri külüne
Üşengeçliğin hiçlğine arzum
İçimde dağılan bulut
Kumlara çizilen arabesk rüyalar
Etten sütunlarla örülen kentlerin duvarları
Ten mesafesinde canımı kör etmeden
Tut beni tanrım kıyılarında uçurumların
Tam da şairken buğusu kaçan
Nihilist fettan ve dalı kırık
Ateş dolu insandan kuyuların
Nabzı çarpar şakaklarımda
Kim olsa gayri çalar kapını
Kim olsa üryan teninde cam kırığı
Gamsız bir rüzgârın
Çınlayan şakırtıları arasından
Kim olsa sersemlik anonsuna tutulan çanak
Harlanan gün yerilen toprak
Tut beni tanrım çukurlardayım
Buradayım uydur beni bütünle yıldızlarla
Sevabım yok ot yetişmez mer’amda
Zihabim yok takatsizim yol yorgun
Silahım yok ölüm ıssız evimde
Beni benden alan paslı zehirli tasma
Kalbimin badiyesinde kurduğum otağ
Çeşmeden yâr gelir gibi ince çizgili basma
Gafletin rayihasında elem gam
Buyur tanrım
Buyur da lâl olayım
Ne ki sana uzaksa ondan ırak olayım
Buradayım ey dilim varmaz
Ve lakin öldür beni
Dönüp baktığım deniz bir fütuhat artığı
Donanmalar geçiyor kıyı varoşlarından
Tabyalardan ölüm sesleri
Kalbim diyorum tanrım
Sen orada yoksan
Herkese mezar
Her denizde yaşanan binlerce mevsim
İnsanı kuşatan çöl kadar duvar
Zifiri karanlık
Ağu ve yelpaze
Andolsun kayıtlara geçen her ter-u taze
İnsan şiir ve bahar
El yordamıyla bulunur
Heba edilmiş varlıktan arta kalan heves
Gökten arta kalan her nefes
Yine de bilir insan içindeki kışı ayazı
Nah şurasına oturan avazı
Neyin tohumu
Kimin tohumu
Niçin tohumu
Bu toprağa ekmeli
Bilge sayısı kadar buğday başağı
Başak sayısı kadar toprak ve umut
Güneşi toprakta yeşertecek olan
İkimizin kalbi ibrahim
Yoksa yağmuru ondan gayri
Nemlendirecek bir kudret var mı?
İşte böyle
Tarihe yazılan
Bir kıssadır insan
Dilerse rüzgâr
Dilerse akşam
Mahmut Yavuz 2
Kayıt Tarihi : 1.7.2025 19:53:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!