gözlerini sana sakladığım
bronz yontuyu bir çırpıda kefenlediler
mesafesizliğin çilesiydi çektiği
mahrem yerlerini ellediler
sular döktüler baştan ayağa
son vaftizini yaptılar onun
ruhu üşüdü masum çocuğun
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta