Zifiri karanlık sarsa her yanım,
Işıtmam muhânnet mumla dünyamı!
Mihnetle, zilletle geçse tüm ânım,
Işıtmam muhânnet Mumla dünyamı!
Ne eyvallâh eder, ne pes eylerim!
Ne koyun yan cebe der pas eylerim!
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta