Solgun çiçekliğin hüznü üzerine birkaç şey.
Taşıyor yüreğimden
Anlatabilmeyi dilerdim
Dağlardan aksın sesim
Denizlere karışsın
Sığ suda yüzerken henüz bacak kadar boyum bir balık gördüm. Kocaman gözlüklerle nefesimi tutup suya sokarken kafamı dikkatle bana baktı. O balığı hiç hatırlamıyorum. Nedendir aklımda sormuyorum şimdi.
Turuncu akşamların olduğu kumlarda uyurken dalga sesleri ayakucumdaydı. Bilirdim. Hava kararınca denize değerdi misinalar. Ayda parlayan balıkları çekerlerdi. Görseniz inanırdınız. Geceleri avlanmak yalnız görebilenlere bahşedilmiş. Çok defa söyledim ya gözlerim bozuk. Bir sürü göstermelik tuşu olan fenerleri açsak da gözlüğüm kirlendiğinde neyse ki o zamanlar çocuktum ve gözlerimin bozukluğu yalandan ibaretti.
Yosun tutmuş kayalara basmak yiğitlik ister. Bunu sadece ben söylemiyorum. Değme deniz adamları böyle düşmüşlerdir derinin dibine. Gülünç. Teknelerin isimleri sırasıyla tekne I yedi kere yirmi altı kıran. Aralarından suya batıp çıkan ipleri çözüp öyle çok istemişimdir ki açılmayı bunu hiç yapamadan ölürsem mezarıma bir teknenin adını versinler.
Ve henüz şairliğini ilan etmemiştir
Yazık
Ya yanılsamaysa bu varlığımız
Geçen kaplumbağayla konuştum
O da öyle diyecekti
SOYTARILAR İÇİN YAKILMAMIŞ AĞIT YA
DA MOĞOLİSTAN’A GİDELİM
Benim limanıma sadece yük gemileri yanaşır
Saklanacak köhne bir kent arıyorduk hepsi bu
Biraz turunç biraz mavi bulutlarım yanıyor
Şimdi gitmek istemiyorum
Böylece dursam
Başucuma koysam sesini
Bir biçime ait olmadan
Bir kente ait olmadan
Tabutumu üç kaplumbağa sırtlasın
Tabutumu neden üç kaplumbağa sırtlasın
Şimdi bunu tartışacak aklımız yok
Birinin ensesinden soğuk terler aksın en önden
ŞİİRİ
Yüksek Kaldırım’dan başka gidecek yerimiz yok
Başımızı kaldırmış bakıyoruz
Tevfik’le ben
Tütün sinmiş ya ne kokacak bir otel odasında
Dekorumuzun bir yeri hep kusurlu
Temmuzlar yirmi altı
Semanın gözleri mavi
Denizin turunç
Yedinci günde vazgeçti.
Çantamda çürümüş bir elma vardı
Ağustos bittiğinde çekildi sular çamura bulandık
Kemiklerimde dolanan hasret cennetin bizi
görmeyişine yoruldu
Yorgunluğumu eskimiş duraklarda harcadım
Böceklere adanmış evler bulamadım
UNUTKANLIK ÇAĞINDA ESKİMİŞ BİR KAPLUMBAĞA KABUĞUNU DEĞİŞTİRMEK İÇİN TÜRLÜ KILIKLARA GİRDİ VE FAKAT
Kaplumbağalar uyanmış!
kaplumbağalar uyanınca
Yaşasın evlerin çatıları görünmüyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!