Üçlü koltuk gibi bir konu üzerinde konuşuyorum
şimdi ve kafamda gezegenin en olmaz yeri var
Otellerden birinde kente havanın karanlığı
saçılıyor
Yeminsiz doktor demişti beyan esastır not edilsin
Çürümüş kemikleşen betonlar içinde boğulmanın
Yüreğim isyandır
Soğuk mavi sokaklarda vurulur
Siner karanlık gözlerime
Gözlerin musalladır boz mermerden
Beni burada arındır
Bugün hiç yürümediğim yollardan geçtim
Yokuşlar çıktım
Islak taşlara bastım
Basamaklar
Eski evler geçtim
Eski kadınlar
Bilmem nerede hangi çağda
Bilmem ölmüş müyüm bir rüyada
Yarama sus basacağım
Entarisi süssüz şarkılar yazacağım
İçime attığım ilahlardan kurtulacağım
Meksika düzlüklerinde hatırladım aslında hiç
Meksika’ya gitmediğimi
Topraklarımızın rengi bile bir başka atıyordu
Bana kalsa mezar mı toprak
Toprak mı mezar ne fark eder
Nerede uyansam gün batımını kızıl sanırdım
Meksika düzlüklerinde hatırladım aslında hiç
Meksika’da ölmediğimi
Tabutumun tahtası işlenmemiş serviydi
Dört yanımda dört melez dilenci
Bir sanrının içine gömülmüş
Cebimdeki son numara atılacağım toprak
Pasif yaşayıcıyım ben dedi çatlamış
dudaklarından
Lafının sonunu getiremeden gömdüler cenazeyi
Diğerlerinin yanına
Etrafı duvarlarla örüldü
Saat kaçta buraya uğra İbrahim sana put
ısmarlayayım
Bilmiyorum hangi yolun sonunda balta tuşlara
rastgele basmalı mı
Üçkâğıtçının birinden bir bilet almalı
Çağın burasına kim bakıyorsa burasında
Aynaya sarılmazsa gecedir gökyüzü
Yağmur yağar deniz taşar karışır sokaklar
Gemiler yanaşır pencere önlerine
Parlak ışıklar vitrinlere dökülür kent olur
sevgimiz
Gecedir istasyonda koşar bütün paslı vagonlar
Aynı caddeyi dört kere yürüdüm çünkü burada
aynı caddeyi dört kere yürürsün
Sabah öğle akşam tok karnına mevsimler döner
Haftalardan cuma biter
Dünya dört sene evvel neredeyse dört senede
şimdi olur




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!