Şairin Şiiri Şiiri - Esma İba Çaplık

Bir masa başı, bir masa lambası,
Birkaç kalem, birkaç kağıt,
Kağıtlar müsvedde, masa kırık,
Lamba arızalı, kalemler bitik,
Yazmak istiyordu şair,
Tüm bunları şiirlere dökmek...

Başladı yazmaya silik silik,
Masa, izin vermek istemez gibi sallanıyor,
Müsveddeler buruşuyor, lamba devriliyor,
Kalem desen bitti bitiyor,
Küfrediyor şair,
Küfrederken şairliğinden utanıyor.

Kalkmak istiyor bu masanın başından,
Yok bırakamıyor...
İçindekileri henüz boşaltmamış olmanın
ağırlığıyla çöküyor yine...
"Yazacağım bu kez" diyor.
"Bu masa benim iç dünyam,
Bu lamba ve saçamadığı ışık ailem,
Bu renkli kalemler benim dostlarım,
Müsveddeler kötü anılarım..."

Ve yazmaya başlar şair,
Yazdıkça eksilir ve çoğalır,
Bazıları gider bazıları kalır,
Kalan sağlar bazen bizim olur,
Bazense hiç bizim olmamıştır,
Böyle böyle yazar işte şair,
Bir bakar şiir olmuştur bir bakar çöp,
Bir bakar gurur duyar bir bakar utanç,
Bir alır yırtar bir alır saklar,
Şiir biter, şair susar....