ve şöyle yaptı şair
bir sonbahar mevsiminin bütün yapraklarını doldurdu ceplerine
kalanları da süpürdü kuytulara
elinin tersiyle itekledi bütün yağmurları
yürüdü, yürüdü rüzgarın doğduğu yere
... saçlarında beyaz bir urgan örülüyordu
gülüşüyordu evrenin bekçileri
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta