Şair Smyye Şiirleri - Şair Şair Smyye

Hani olur ya arada sırada,
Bazı insanları olmasını istediğimiz kişiymiş gibi görüveririz. Herkes kendi hayatını yaşarken doldurmaya başlar kalbini, olduğunu zannettiğin insana karşı olan sevgi..
Hareketleri olgunluk belirtileri gibi tek tek devleşir gözünün önünde. Mükemmelmiş gibi görünür tavırları. Gözlerindeki ışıltıyı kendimize göre yorumlayıveririz birden. Kalbinin ritmini değiştirmeye yeter attığı her adım. Ve birden mutlu oluveririz ya, olmayan kişide, aradığımızı bulduğumuzu zannederek.
Yüzümüz kızarır, avuçlarımız terler, saçmalamaya başlarız ya gördükçe. Hislerimizden ve düşüncelerimizden kimsenin haberi yokken mutlu oluveririz ya kendi kendimize. Aşık olduğumuzu zannederiz ya olduğunu zannettiğimiz kişiye. Bir tebessümü yeter hani yüzümüzde güller açmasına. Ve bir damla göz yaşı içimizde fırtınalar kopmasına.
Hani sonra şimşekler çakar, gök gürler ve olduğunu zannettiğimiz kişinin aslında kim olduğunu öğreniveririz ya. Sonra anlarız işte, onun hayalini yerleştirdiğimiz yeri gerçeğinin dolduramayacağını, tüm bunların bizim içimizde olup bittiğini öyle birinin aslında hiç olmadığını. Ve sonra deriz ya Allah’ım ne safmışım diye. İşte sen içimdeki öyle bir şeysin.