Nasıl bir üşümekse bu içimdeki,
artık seni hayal etmek bile onu yok edemiyor.
nasıl bir gecenin tezgahına düşmüşüm ki
seni özlemek bile hep bana düşüyor.
ve o nasıl bitmek tükenmek bilmeyen bir umuttur ki
biriktirdiğim bütün adressiz mektupları
İsmin, sesin hala kulaklarımda; ama yüzün..
bir siluetten de öte, çok uzaklarda..
şimdi o tozlu kaldırımlarda
yürüdüğümüz her biri bir ömür olan anılarımı hatırladıkça
lanet ediyorum seni tanıdığıma.
ve diyorum ki
İnmelisin, bu okyanusun ta dibine kadar inmelisin.
o zümrüt yeşili gözlerini boşuna yorma,
beni bu deryanın en beyazında arama,
göremezsin..
siyahlara açmalısın yüreğini
ve tutma, bırak nefesini.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!