Cesaretini toplarsın gözlerinin içine bakmak, orada kendini görmek ve bir nebzede olsa içindeki umutsuzluğu bertaraf etmek için.
Ama nafile, gözlerindeki haykırışı duymaz o...
Kızarsın içten içe, bu sessiz çığlığa kulak tıkadığı için...
Kendini suçlarsın, sesini ona duyuramadığın için...
Aciz kalırsın, ne yapacağını bilemez bir halde yatağında öylece kıvranıp durursun.
Seni anlayanın sadece geceler olduğunu düşünürsün ve onun karanlık kollarına koşarsın. Ama kollarına atıldığın gecelerden de hayır gelmeyeceğini anlarsın. Şarkılarla bir olup sana tuzak kurmuşlardır, tuzağı göremezsin çünkü körsündür ama hissedersin...durursun...bilirsin adım attığın takdirde canının yanacağını. Durmana aldırış etmeden seni iterler, birlikte kazdıkları derin, karanlık çukura...yaranın üzerine düşersin...müthiş bir acı hissedersin...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!