Dış yüzüne bak, birçoğu insan;
İç yüzüne bak, özü hayvan.
Düzelirler diye bakıp da inanırsan,
İç pislikleri seni yıldırım gibi çarpar.
Yürekleri olmuş kapkara, tutmuş katran;
Bilirsin, katran ağarmaz hiçbir zaman.
Doğrulurlar diye binbir laf da yapsan,
Eğrileri doğruyu dürer de katlar.
Sözde birçoğu vahşi birer kaplan,
Karşılarına dikilende olurlar ceylan.
Gerçekte hepsi hain birer sırtlan,
İhanetleri gönülleri yıkar da parçalar.
Uzak tutasın kendini onlardan,
Tutasın ki kurtulasın şeytanlardan.
Eğer tutmayıp da savmazsan başından,
Zihinlerindeki duman seni kaplar da boğar.
Biz taviz vermeyelim tabiatımızdan,
Taviz verip de olmayalım ahlaksızlardan.
Vermeyip de ahlakımızın yüceldiği o an,
Gerçekler yalanları tutar da avlar.
Kayıt Tarihi : 31.1.2026 03:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hain olan dostların ve iki yüzlü insanların güvenilmez olup düzelmeyeceklerini ve ancak onlardan uzaklaşırsak rahata ereceğimizi öğütleyen şiirdir.
TÜM YORUMLAR (1)