Sahte Her Şey Şiiri - Hamit Atay

Sahte Her Şey

Bir gülüş görürsün,
Ilık bir rüzgâr gibi tenine dokunur…
Ama bilirsin,
O rüzgârın kaynağı soğuktur,
İçinde sevgi değil,
Kendi menfaatinin ateşi yanar.

Gözler sana bakar,
Ama içinden geçmez,
Gözbebeği bile seni reddeder.
Söylenen sözler,
Sanki yürekten geliyormuş gibi,
Oysa yolunu bilmez bir yabancının
Haritasız cümleleri…

Dost dediğin,
İlk fırtınada gemini terk eder,
Kardeşim sandığın,
İlk menfaat kavşağında
Sırtını döner.

Sevgi diye uzanan eller
Cebini yoklar,
Şefkat gibi görünen omuzlar
İlk yükünde çöker.
Ve sen,
Düşe kalka anlarsın ki
En tehlikeli yalan,
Sana “Ben gerçekim” diyendir.

Bu şehirde,
Gülüşler plastik,
Aşklar kiralık,
Yeminler bir sonraki rüzgâra kadar.
Gözyaşları bile tiyatro,
Rolünü iyi oynayan kazanır.

Ben artık
Bakışlara değil, bakışın ardına bakarım.
Söze değil, sözün susuşuna inanırım.
Ve bilirim ki,
Gerçek olan azdır,
Ama sustuğu yerde bile ağırdır.

Çünkü sahte her şey
Bir gün biter…
Gerçek olan ise
Bittiği yerde bile kalır.

Şiir Hamit Atay