Sahipsiz Anılar Şiiri - Emirhan Yılmaz

Geçmişi gömdüm geçtiğim sokaklara ,
Adımlarım sustu ardımca
İsimsiz bir celladın gölgesi gibi
Dikildim kendi karanlığıma

Sessizlik sardı çatlayan yerleri
Kimse bilmesin diye değil
Bir yara konuşursa büyür diye
Sesini gömdüm evimin altına

Artık vakitsiz çınlamaz sesin içimde
Sesin değmez duvarlarıma
Gölgenden kalan karanlık
Sızmaz gecemin içine

Unutmak buysa bil ki yalnız
Silmek için değil yaptığım
Geçmişe çekilmiş kalın bir çizgi
Kendi kendime çizdiğim

Çünkü bazı anılar ölmez
Toprak kabul etmez onları
Sadece bir gece susup gider
Ve terk eder sahibini.