Sahi neydi sevda!
İstenmediğin bir gönülde
kendine yer açmaya çalışmak mıydı,
adı anılmayan dualar gibi
sessizce beklemek mi?
Bir kalbin kıyısında
yabancı kalmayı bile bile
orada kök salmaya çalışmak mıydı sevda…
Gözlerin her gün
aynı kapıya bakarken,
o kapının sana hiç açılmayacağını
bile bile umut taşımak mıydı?
Sevilmediğini anlayıp da
gitmeye kıyamamak,
her kalışta biraz daha
kendinden vazgeçmek miydi?
Yoksa sevda;
susarak incelmek miydi…
Bir tek kelime etmeden
bin vedayı yutmak,
kalbin yangın yeriyken
yüzünde sükûnet taşımak mıydı?
Edebinle sevmek,
kırmadan, dökmeden,
aşkını cebine koyup
geceye bırakmak mıydı?
Belki de sevda,
en çok gidebilmeyi bilmektir…
Ne hesap sormadan,
ne iz bırakmadan,
“Ben seni çok sevdim”i
içinde mühürleyip
kendine saklamaktır.
Sahi neydi sevda!
İstenmediğin yerde direnmek mi,
yoksa kalbin bu sevdayla yanarken bile
aşkla, edeple
çekip gidebilmek mi…
@dressiz mektuplar ✍️✍️@dsız.
Zeynep
Kayıt Tarihi : 17.1.2026 20:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!