Bizler, yani insanoğlu yaşamda kobay mıyızdır aslında? Deney farelerinin kullanıldığı gibi, kendimizi kullanılmış hissederiz çoğunlukla. Olaylar karşısında bazen çok sevinir, bazen afallar, bazen ise gözyaşlarına boğuluruz; bir anda. Yaşadıklarımızı yorumlamayı da hiç ihmal etmeyiz. Öğütler çıkarırız ve o öğütü başkalarıyla da paylaşırız. Yoksa bir düştüğümüz hataya bir daha düşmemek ne mümkün. Zaten bedenimizi düşürecek çukur dolu yeryüzü, ama ruhumuzu düşüren çukurlar, bütün hücrelerimizle yaralar, acıtır bizi. Her şeye rağmen yaşamak güzel şey. Sağlığımız da yerindeyse değmeyin keyfimize…
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta